Jaka jest tradycyjna, góralska kuchnia?

Oprócz oryginalnej muzyki i odmiennej "mody" Górale posiadają swą bardzo ciekawą i pyszną ofertę kulinarną. A smakami Tatr można się delektować np. w karcmach góralskich. Oczywiście karczmy urządzane są tradycyjnie tzn. ogólnie przeważa drewno. Natomiast budowa, okiennice, całe umeblowanie i nawet bar są zbudowane z drewna. Chodzi oto, że jest to połączenie nowoczesnego stylu (bar) z tradycjami. Natomiast w kominku karczmy zawsze pali się ogień, oprócz tego na ścianach oraz sufitach karcm zawisają wyroby mieszkańców takich jak np. skóry zwierząt. Poniżej znajdziesz krótki artykuł, dotyczący tradycyjnej, góralskiej kuchni. Przeczytaj go koniecznie!

Regionalna kuchnia podhalańska
Zacznijmy od tego, że ta kuchnia została ukształtowana w trudnych warunkach materialnych i klimatycznych mieszkańców Podhala. Teraz całkowicie zapomniana, jedynie nazwy niektórych potraw w restauracjach nawiązują do dawnych potraw. Przede wszystkim do podstawowych potraw kuchni podhalańskiej zaliczyć należy to wszystko, co ubogie góralskie gospodarstwo wyprodukowało, a nie przetworzyło w celu odsprzedania. Na pewno podstawą były gotowane ziemniaki (gwar. grule,rzepa) oraz bryjka lub jej gęstsza postać zwana kluską. Wszystkie inne produkty używane na co dzień w kuchni podhalańskiej to mąka jarcana czyli jęczmienna, owsiana lub kukurydziana, która zadomowiła się w czasach austro-węgierskich, kiedy to górale, za zarobkiem udawali się aż pod Peszt i tam otrzymywali część zapłaty w postaci mąki kukurydzianej. Natomiast z nabiału stosowano głównie serwatkę, maślankę oraz żętycę, a jako omasty używano topionej słoniny, skwarków czasami oleju lnianego. Za to mleko słodkie i kwaśne jedynie odświętnie, gdyż gospodarstwo góralskie produkty takie jak ser biały, masło, oscypki, jaja starało się zbyć i były to produkty spożywane sporadycznie. Jeżeli chodzi o warzywa to głównie kapusta - uprawiane były przede wszystkim w Kotlinie Nowotarskiej oraz Spiszu i Orawie gdzie panują nieco łagodniejsze warunki klimatyczne.

Żentyca
Jest to napój otrzymywany przy wyrabianiu oscypków i bundzu z mleka owczego. Bardzo popularny wśród górali karpackich, to obok serwatki pozostałość po potraktowaniu mleka podpuszczką, która ścina większość białek - z nich właśnie powstaje bundz. Przede wszystkim pita na halach, mocno schłodzona i świeża (słodka) lub skwaszona po kilku dniach. Natomiast w XIX wieku stosowana była jako środek leczący drogi oddechowe (brak potwierdzenia właściwości leczniczych). U nie przyzwyczajonych do niej osób może wywołać działanie przeczyszczające (podobnie jak serwatka czy maślanka). 28 września 2005 Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi wpisało żentycę na Listę Produktów Tradycyjnych.